Powered By Blogger

Tuesday, November 20, 2012

ඔබ .. කා සමග ද ...?



අද මම කියන්න යන්නෙ ටිකක් විතර පරණ පොතක් ගැන. පරාක්‍රම කොඩිතුවක්කු මහතා විසින් ලියන ලද මේ පොත 2010 වසරෙදි තමයි එළියට ඇවිත් තියෙන්නෙ.

මේක මම ගත්තෙ ගිය වසරෙ නෙවෙයි ඊට කලින් වසරෙ තිබුන පොත් ප්‍රදර්ශනයෙදි.
 
 

මේ පොතට ආසා වෙලා ගෙනාවට මොකද ... කියවන්න ගත්තම එපා වුනා. හරිම නීරස ගතියකුයි දැනුනේ. ඉතින් පැත්තකට දැම්මා.
මේ ලඟකදි මට කියවීමේ අහේනි කාලයක් ආවා. [හිටපු ගමන් එහෙම ඉඩෝර  එනවා]
මේ වගෙ කාලෙකදි .. ඒ කියන්නෙ කියවන්න හරිහමන් මුකුත් නැති වුනාම ...තමයි අපි පරණ පත්තර කෑලි හිට හොය හොය කියවන්නෙ. එහෙම කියවන්න දේවල් හොයනකොට  මේ පැත්තකට දාල තිබුන පොත හම්බ වුනා. මුකුත් ම නැති එකේ මේකත් මදෑ ... ''ඉඩෝරයට දිය දෝතක්''  කියල නැවත කියවන්න ගත්තා.

 මුල ටික හරි අමාරුවුනා කියවගන්න. මං හිතන්නෙ ඒකට ප්‍රධාන හේතුවක් තමයි ... මේ රචනා  ශෛලිය කියන එක. එක එක්කෙනා ලියන්නෙ එක එක විදිහටනෙ. ඉතින් ඔය රචනා විලාසය අපි අකමැති විදිහකට තිබුනම ඕනම පොතක් එපා වෙනවා ..

අනික මට වෙන විකල්පයකුත් තිබුනෙ නෑ .. පරණ පත්තර ඇරෙන්නෙ. [ඕන ම කෙනෙක් තදින් බඩගිනි වුනා ම නීරස කෑම වුනත් කන්ට පෙළඹෙනවා ]
 
 

ඉතින් කියවගෙන යද්දි .. මම ටික ටික ඒ ලියල තිබුන විලාසයට හුරුවෙන්න ගත්තා .. එහෙම හුරුවෙනකොට අපි ඉබේටම වගේ පොත තුළට කිඳා බහින්ට පටන් ගන්නවා. එතකොට අර නීරස ගතිය මගහැරී යනව වගේම ... ලේඛකයා කියන්ට උත්සාහ කරන දේ වඩා හොඳට වැටහෙන්නත් පටන් ගන්නවා..
 ඔන්න එතකොට තමයි හිතෙන්නෙ .. ''කොච්චර හොඳ පොතක් ද මේ  .. අපරාදෙන මම අහකට දාල තිබුනෙ'' කියලා. ඉතින් වේගයෙන් කියවල ඉවර කළා .. අපේ අර කවුද මිතුරියක් කිව්ව වගේ  ..''එක හුස්මට''  කියෙව්වා කියල කිව්වහැකි.
 
 

කියවල ඉවර වුනා ම මට පොඩි ගැටළුවකුත් ඉතුරු වුනා .. ඒ .. මම කා සමග ද කියන එක ගැන. පැහැදිළිව ම '' ඔබ සමග '' නම් නෙවෙයි. අවංකව ම මම කා සමගද කියන එක ගැන  හෙමීට කල්පනා කරල බැලුවම .. හීනියට ලැජ්ජාවක් වගෙත් දැනුනා.

ඔයගොල්ලොත් අමාරුවෙන් හරි කියවලා බලන්න ... ඔබට ම වැටහේ වි ඔබ .. ''ඔබ සමග''  ද ..?   නැතිනම් කා සමග ද  ...?  කියලා.
 
පසුව දැනගන්නට ලැබුන පරිදි .. පරාක්‍රම කොඩිතුවක්කු මහතා පොත් පහළොවක් විස්සක් ලියූ පළපුරුදු ලේඛකයෙකි. එතුමා ලියූ පොත් කීපයකටම රාජ්‍ය සම්මාන සහ ස්වාධීන සම්මාන හිමිව තිබේ.

වැඩිපුරම සම්මාන ලැබී ඇත්තේ කාව්‍ය සංග්‍රහ වලටය.

 

ප්‍රථම මුද්‍රණය     2010

පිට කවරය        ගුණසිරි කොළඹගේ

ප්‍රකාශක            සීමා සහිත සරසවි ප්‍රකාශකයෝ

I S B N                978 – 955 – 671 – 270 – 4

මිළ රුපියල්       290/-
 
 

Monday, November 12, 2012

'' අබිරහස් ජීවිත තරණය''



 

අද මම ලියන්න අදහස් කරන්නෙ .. ස්වර්ණ පුස්තක සම්මානවල අවසන් වටයට තේරුණු .. ඒත් වැඩිදෙනෙක් වැඩිය කතා නොකරපු පොතක් ගැන. ටෙනිසන් පෙරේරා මහත්තය ලියපු මේ පොත ..පහුගිය පොත් ප්‍රදර්ශනයෙදි දැකල අරගත්තෙ .. නමේ මුලටම තිබුණ ''අබිරහස් '' කියන වචනය දැකලයි. 
[ ඒකට හේතුව වුනේ .. ටෙනිසන් මහත්තය පහුගිය කාලෙ ඇමරිකාවෙ ඉන්නකොට .. ඔහු පදිංචිව සිටි නිවසෙහි මහ අබිරහස් සිදුවීම් කීපයක් ම වුන බව මට දැනගන්න ලැබුන නිසා. මං හිතුවෙ කතාව ඒ සිදුවිම් ගැන කියලයි. නමුත් මේ ඒක ගැන නෙමේ ]
මේක අපේ රටේ සිදුවුන සිදුවීම් පෙළක් ...
 
 

අවසන් වටයට ආපු අනෙකුත් පොත්වලට සාපේක්ෂව .. මේ පොත පිළිබඳව වැඩි කතාබහක් ඇතිවුනෙ නෑ… මට මතක විදිහට.  මං හිතන්නෙ හුඟදෙනෙක් තවම කියවල නැතුව ඇති.  එහෙම නැතුව මිනිස්සු මේ පොතට අකමැති වා වත් ද ...?

මං වුනත් මුලදි ටිකක් කියවල අතහැරල දැම්ම. මොකද කිව්වොත් මහ එපාවෙන ගතියක් තමයි තිබුනේ. ටික දවසක් යන්න ඇරල නැවත කියවන්න පටන්ගත්තා .. හැබැයි මේ සැරේ කියවන්න පටන්ගත්තෙ පොතේ මැද ඉඳන්. ඔය එපාවෙන ජාතියෙ පොත් මම එහෙම කරල තියෙනවා මීට කලිනුත්. උදාහරණයක් විදිහට .. ''ඇටමැස්සා'' එහෙම කියවපු පොතක්. මැද ඉඳන් කියෙව්වම ඔන්න රස වැටෙනවා. ඊට පස්සෙ එක දිගටම කියවන්න පුලුවනි කම්මැළි නැතුව.

අවසානෙට යනකම් කියෙව්වට පස්සෙ .. දැන් ඉතින් මුල ටික කියවන්න ආසාවක් එනවා ඉබේටම. ඉවරවෙලා කොටස් දෙක ගළපාගන්න පුලුවන්. මුල ඉඳන් ආපහු එද්දි .. සමහරවිට නැවත මුලු පොතම .. එකදිගටම   කියවාගෙන යන අවස්ථා ත් තිබුනා. එහෙම වුනාම කතාව හොඳට හිතට දැනෙන්නත් පටන් ගන්නවා.
 
 

ඇත්තටම මේ පොත ..  මුලදි මහ විකාරයක් වගේ පෙනුන මේ පොත .. ඉතා හොඳ එකක් බව මට වැටහුනා. ටෙනිසන් මහත්තය මේක අපූරුවට ගළපලා ලියල තියෙනවා. මෙහි එන අවසානයට මම ඉතාම කැමතියි. මොකද පොතක අවසාන ය ඉතාම වැදගත් දෙයක් ය කියලයි මම හිතන්නෙ.

[ඒත් ඒ අවසානෙ දි වුනත් රන්ජන් නැමැති තරුණයා ... තරුණියක් බවට පත්වෙන කොටස නැතුව තිබුණ නම් එය මීට වඩා තීව් ර අවසානයක් වෙන්න ඉඩ තිබුනා .. කියලත් මට හිතුනා ]
 
 

ඉතින් ..මෙතෙක් නොකියවපු අයගෙන් ඉල්ලා සිටීමට කැමතියි .. හොයාගෙන කියවන ලෙස … සහ මේ ගැන අදහස් ඉදිරිපත් කරන ලෙස.

පළමුවන මුද්‍රණය   2011

දෙවන මුද්‍රණය       2012

ප්‍රකාශනය              සරසවි ප්‍රකාශකයෝ

පිට කවරය            සමන් ඉන්දික

I S B N                   978 – 955 – 671 – 460 - 9

මිළ රුපියල්          425/-

 

Saturday, November 3, 2012

සැබෑ මිනිසෙකුගේ කතාවක් ...




 
අද මම කියන්න යන්නෙ ... පරණ වුනත් .... හුඟක් හොඳ පොතක් ගැනයි. අපි අතර ඉන්න බොහෝ දෙනක් මේක කියවලත් ඇති. 
 [ පසුගිය දා තිබුන පොත් ප්‍රදර්ශනයෙදි මේක නැවත අරගත්තා]
 
 

මේ පොත ගැන මට විශෙෂයෙන් ම කියන්න ඕන කළේ .... මම උත්සාහවන්ත එකෙක් බවට පත් වුනෙ මේක කියෙව්වට පස්සෙ නිසයි.

මෙහි එන කතා නායකයා තමන්ගෙ අරමුණ මුදුන් පමුණුවාගැනීමට ගන්න වෙහෙස මහන්සිය .. එතකොට ඒ වෙනුවෙන් කරන කැපවීම .. ඉවසීමෙන් කටයුතු කරගනිමින් ජයග්‍රහණය කරා ගමන්කිරීම … දකිනකොට … කියවන අපටත් ඒක ජයග්‍රහණයක් ම වෙනවා.

ඒ කාලෙ මම ඕ ලෙවල් ඇනගෙනයි හිටියෙ .. පළවෙනි වතාවෙ ම  එහෙම වුනාම ඕනම කෙනෙක් කළකිරිලා .. ටිකක් විතර උදාසීන වෙලානෙ ඉන්නෙ.. ඉතින් ඔය අතරෙදි තමයි මට මේ පොත කියවන්න ලැබෙන්නෙ. මේක කියෙව්වට පස්සෙ පුදුමාකාර විදිහට මම දහිරියමත් වෙනවා ...  එයාට ඒක කරන්න පුලුවන් නම් … ඇයි මට මේ පොඩි දේ කරගන්න බැරි ... කියන මතයට මම එනවා. .. නැවත මම විභාගෙ ලියනවා ...
[ඇත්තටම ඔහු කරපු දේ එක්ක සසඳනකොට විභාගෙ කියන්නෙ පොඩි දෙයක්]

ඉතින් මම ජයග්‍රහණය කරනවා.  ඒ විතරක් නෙවේ ... ඊට පස්සෙත් හුඟක් වෙලාවල් වලදි මේ පොත මට ඒ විදිහට උදව් කරල තියෙනවා.

 [මේ පොත මේ විදිහට ම තව බොහෝ දෙනෙකුට පිහිටවෙලා තියෙන බව මට පසු කාලීනව දැනගන්න ලැබුනා]

මං හිතන්නෙ ඒකට එක හේතුවක් තමයි මේක මේ ලෝකෙ සිද්දවුන සැබෑම කතාවක් වීම.

අනික තමයි .. මේ පොත දැදිගම වී රුද්‍රිගු මහතා විසින් කෙලින් ම රුසියානු භාෂාවෙන් .. අපේ භාෂාවට .. කතා රසය නොනැසෙන සේ පරිවර්තනය කොට තිබීම.  

[1960 සිට 1988 දක්වා අවුරුදු විසි අටක් ම එතුමා රුසියාවෙම සිටි නිසා .. එම භාෂාව පිළිබඳව මනා පරිචයක් ලැබීම ඒකට  හේතු වෙන්නත් ඇති]
 

හුඟක් හොඳ පොතක්.

ඒ නිසා .. කියවපු නැති අය ඉන්නවනම් .. හොයාගෙන කියවල බලන්න ය කියල ඉල්ලා සිටීමට කැමතියි.

 

ලිව්වේ .. රුසියානු ලේඛක බරීස් පලවොයි විසින් ..

පරිවර්තනය  දැදිගම . වී. රුද්‍රිගු

ප්‍රකාශනය ... එස්. ගොඩගේ සහ සහෝදරයෝ

I S B N  978 – 955 – 30 – 1399 – 6

මිළ රුපියල්  500
 
 

Monday, October 22, 2012

රතු ඉද්ද



 

අද මම කියන්න යන්නෙ ... මම කියවපු තවත් හොඳ පොතක් ගැන.

කරුණාදාස සූරිය ආරච්චි එහෙම නැත්නම් ''කසුරි'' කියල කිව්වම නොදන්න කෙනෙක් ඉන්න විදිහක් නෑ.

එතුමා විසින් ලියපු මේ පොත මේ වසරෙ ''ස්වර්ණ පුස්තක සම්මානය'' සඳහා නිර්දේශ වුන එකක්.
 
 

මෙහි ප්‍රථම මුද්‍රණය  2011 මැයි 12 දාත් ..

දෙවන මුද්‍රණය 2012 අගෝස්තු 29 වෙනිදාත් සිදුකොට තිබෙයි.

මම මේ පොත දෙපාරක් ම කියෙව්ව. [ඒ ගැන විස්තරයක් ලියනවනම් එහෙම කියවන්න වෙනව]
 
 

කසුරි මහත්මයා ලියපු පොත් වලින් එකකට හැර .. අනෙක් හැම පොතකටම මම කැමති වෙලයි හිටියෙ.

නමුත් මේ පොත ඒ ඔක්කොටම වඩා ඉස්තරම් විදිහට සහ හිතට කා වදින විදිහට ලියල තියෙනව.

මට හිතාගන්න බෑ ඇයි මේක මේ වසරෙ හොඳම පොත වුනේ නැත්තෙ කියල. [මේ වගේ කාලෝචිත එකක් විනිශ්චය මණ්ඩලයෙන් අතහැරුනෙ කොහොමද ..? කියන එක මට ආපු ප්‍රශ්ණයක් ]

දැන් ඉතින් ''සිටුවර පුවත'' ලියපු කතුතුමිය මා සමග අමනාප වෙන්න එපා මෙහෙම කිව්වය කියල... මේක මගෙ පෞද්ගලික මතය පමණයිනෙ. අනික මම මහා ලොකු විචාරකයෙකුත්  නෙවෙයි ..

මේ සටහන් වුනත් මම තබන්නෙ සාමාන්‍ය පාඨකයෙක් විදිහට.
 
 

මෙහි අවසාන භාගය කියවගෙන යද්දි .. මට හිතුන වැඩේ කොහු වෙන්න තමයි යන්නෙ කියල. නමුත් අවසානය වෙනකම්ම කියෙව්වම මම හුඟක් සතුටු වුනා ... ඇත්තටම අවසානය ඉස්තරම් විදිහට අරන් තියෙනව.
 ''ආදරය සහ ජීවිතය''
අපි හැමෝටම ලැබිය යුත්තෙත් ඒකම නේද ...? කියලත් මට හිතුනා.

හොඳ පොතක්.

කියවපු නැති හැමෝම කියවල බලන්න කියල ඉල්ලා හිටිනවා ..

 

ISBN    978 – 955 – 551 – 907 – 6

මුද්‍රණය කොට ප්‍රකාශ කර තිබෙන්නෙ ..

දයාවංශ ජයකොඩි සහ සමාගම විසිනුයි.

 

Thursday, October 18, 2012

බැඳිම් කෙතරම් චමත්කාරද?



ඒ දුරකතනය අප රටට හදුන්වා දුන් මුල් සමයයි.මා පලමු වරට එම ආගන්තුක උපකරණය අපේ ඥාතියෙකුගේ නිවසේදී දුටු අතර මාස කිහිපයක ඇවෑමෙන් එය අපේ නිවසටත් පැමිනුනා. විසිත්ත කාමරයේ මේසය මැද කලු පැහැයෙන් දිදුලමින් පැවති ඒ අපූරු උපකරණය දෙස මා බැලුවේ වශීකෘත වෙලා. ඒ වන තෙක් ආගන්තුක උපකරණයක් වෙලා තිබුනු දුරකතනය පිලිබදව දැනගත යුතු සියලුම දේවල් එදා රාත්‍රියේදී මගේ අම්මා මට කියලා දුන්නා.

"
පුතා නොදන්න ඕනෙම දෙයක් දුරකතනයෙන් දැනගන්න පුලුවන්කම තියනවා,පුතාට තියෙන්නේ මේ තරු සලකුන ඔබලා තොරතුරු සේවයට කතා කරන එක"තොරතුරු සේවය,ඒක අරුම පුදුම දෙයක් කියලා මට සිතුනු වාර අපමනයි. අම්මා තොරතුරු සේවයට අමතලා තමන් නොදන්න දේවල්
ගොඩක් දැන ගන්න ආකාරය ඊලග දින කිහිපයේදි මම දුටුවා.
සති කිහිපයක් ගත වුනා. එදින නිවසේ කිසිවෙකුත් සිටියේ නෑ. මම සුපුරුදු පරිදි බිම් මහලේ වූ මගේ පියාගේ ගරාජයේ ආයුධ පෙට්ටිය රැගෙන තනිවම සෙල්ලම් කිරීමට පටන් ගත්තා.ගත වුනේ සුළු මොහොතයි, අඩුවකට හසු වූ මගේ වමතේ සුලැගිල්ල තුවාල උනා.
දැනුනු වේදනාවට දෑසින් කදුළු වැටුනු නමුත් නිවසේ කිසිවෙකුත් නොමැති නිසා හැඩීමෙන් පලක් නොමැති බව ඊළග මොහොතේ මගේ ළමා මනසට වැටහුනා.පිහිටක් පතා වටපිට බැලූ මම දුරකතනය දුටු අතර ක්‍ෂනිකව මගේ මනසට පැමිනියේ "තොරතුරු සේවයයි". දුරකතනය වෙත ලගා වූ මා තරු සලකුන එබුවා.

"
තොරතුරු සේවය" අනෙක් පසින් ආදරණීය කට හඩක් ඇසුනා.

"
මගේ ඇගිල්ල තුවාල උනා..." මම ඉකිබිදිමින් පැවසුවා.
මද වේලාවක් යනතුරු අනෙක් පසින් හඩක් පැමිනියේ නෑ.දරා ගත නොහැකි වේදනාවෙන් මගේ සිත හඩා වැටුනු අතර දෙනෙතින් කදුලු වැගිරුනා.

"
මගේ ඇගිල්ල තුවාල උනා..." මම යලිත් පැවසුවා.
මද වේලාවකින් අනෙක් පසින් ශබ්දයක් ඇසුනා,ඒ පෙර කතා කල ආදරණීය කටහඩමයි
"
ඔයාගේ අම්මයි තාත්තයි ගෙදර නැද්ද පැටියෝ?"

"
අම්මයි තාත්තයි ලොකු අම්මලගේ ගෙදර ගියා...මම විතරයි ගෙදර ඉන්නේ" ඉකිබිදින අතර මම පැවසුවා.


"
හා...ඔයාගේ අතින් ලේ එනවද බබෝ?" ඇය ආදරෙන් ඇසුවා.

"
ඔවු...මට ගොඩක් රිදෙනවා"

"
පැටියෝ කලබල වෙන්න එපා,ඔයාලගේ ගෙදර ශීතකරනයක් තියනවද
?"

"
ඔව්
"

"
එහෙනම් ශීතකරනේ ලගට ගිහිල්ලා අයිස් කැටයක් තුවාලේ උඩින් තියා ගන්න,එතකොට ලේ ගලන එක නතර වෙයි,බය වෙන්න එපා පැටියෝ එතකොට ඔක්කොම හරි යාවි"ඇය ඉතා ඉවසිලිමත් ලෙසත් ආදරණීය ලෙසත් මට පැහැදිලි කර දුන්නා.

එදා පටන් මගේ සියලුම ප්‍රශ්ණ මම ඉදිරිපත් කලේ තොරතුරු සේවයට.

"
ෆිලඩෙල්ෆියාව තියෙන්නේ කොහේද?"

"
ඇයි කුරුල්ලෝ පලතුරු විතරක් කන්නේ
?"

"
අපිට පියාඹන්න බැරි ඇයි
?"

"
මට මගේ පුංචි බලු පැටියා එක්ක කතා කරන්න බැරිද
?"ආදී මගේ සිතට නැගෙන දහසකුත් එකක් වූ ප්‍රශ්ණ මම ඉදිරිපත් කලේ තොරතුරු සේවයේ මගේ ආදරණීය මිතුරියට. ඒ සෑම පැනයකටම ඉතා ඉවසිලිවන්තවත් ආදරණීයවත් ඇගේ සුමිහිරි කට හඩින් ඇය මට පිලිතුරු ලබා දුන්නා.
දිනක් අපේ නිවසේ සුරතලයට ඇති කල කැනරි කුරුල්ලා මිය ගියා. මම කතා කලේ තොරතුරු සේවයේ මගේ මිතුරියටයි.මගේ පැනය අසා සිටි ඇය කැනරි කුරුල්ලා මිය ගොස් ඇති බව මට වටහා දුන්නා.

"
ඉතින් එයා කොහොමද ආයෙත් සින්දු කියන්නේ? එයාට ආයේ ඉගිල්ලෙන්ත් බැරිද?" මම ඇගෙන් ඇසුවේ ශෝකයෙන්.
මගේ පැනය සාවධානව අසා සිටි ඇයට මගේ සිතේ වූ ගැඹුරු ශෝකය දැනෙන්න ඇති.
"
පෝල්...මතක තියා ගන්න...අපි මේ ඉන්න ලෝකෙට අමතරව තවත් ලෝක ගොඩක් තියනවා...දැන් ඔයාගේ කැනරි කුරුල්ලා ඉන්නේ ඒ ලෝකෙක ...එයා ඒ ලෝකෙට වෙලා ආයෙමත් ලස්සනට සින්දු කියාවි"තවත් දවසක මම තොරතුරු සේවයට ඇමතුමක් ලබා ගත්තා
"
ෆික්ස් කියන වචනේ අකුරු මොනවද කියන්නකෝ"මගේ අධ්‍යාපනය ගැන ඉහල බලාපොරොත්තු තබා සිටි මගේ දෙමව්පියන් මාව නගරයේ පාසලකට ඇතුල් කලා,අප නගරයේ පදිංචියට පැමිනියා,මට මගේ මිතුරියව අහිමි උනා.

වසරින් වසර ගෙවී ගියා මගේ අධ්‍යාපන කටයුතු අවසන් වූ අතර අප නැවතත් අපේ පැරණි නිවසට පැමිනියා.එවිට මම නව යොවුන් වියේ වූ තරුණයෙකු වූ නමුත් මගේ පැරණි මිතුරිය පිලිබද වූ මතකය මගේ සිතින් ඈත් වුනේ නෑ.ඇය තුල වූ ආදරය කරුණාව ඉවසීම සහ තේරුම් ගැනීමේ හැකියාව තවමත් මා විශ්මයට පත් කලා.
අප නිවසට අලුත් දුරකතනයක් මිලදී ගත් අතර මම පලමු ඇමතුම ගත්තේ මගේ ළමා කාලයේ සුපුරුදු අංකයටයි.

"
තොරතුරු සේවය " වියපත් වූ නමුත් ආදරණීය සුපුරුදු කටහඩක් මට ඇසුනා.මම විශ්මයට පත් වුනා,ඇය තවමත් සේවය කරනවා.මගේ ගොරෝසු පිරිමි කටහඩ අවදි වුනා,

"
මගේ ඇගිල්ල තුවාල උනා...
"ඇය බොහෝ වේලාවක් යන තුරු කතා කලේ නෑ,නමුත් ඇය දුරකතනයේ රැදී සිටින බව මම දැන සිටියා.අවසානයේ ඇය කතා කලා,

"
ශීතකරනේ ලගට ගිහිල්ලා අයිස් කැටයක් තුවාලේ උඩින් තියාගත්තොත් ලේ ගලන එක නැවතෙයි පෝල්
"මම මහ හඩින් සිනා සුනා.

"
ඕහ් දෙවියනේ... මම හිතුවා ඔයාට දැන් අමතකයි කියලා"

"
මට ගොඩක් පුදුමයි පෝල්" ඇය සෙමින් පිලිතුරු දුන්නා.

අප දෙදෙනා බොහෝ වේලාවක් කතා කලා. ටික දිනකට මම සොයුරිය හමු වීමට වෙනත් නගරයකට යන බව පැවසූ මම යලිත් ආ විගස ඇයට අමතන්නට පොරොන්දු වුනා.

"
නොවරදවාම කතා කරන්න පෝල්...මගේ නම සැලී" ඇය පැවසුවා.

සොයුරියගේ නිවසේ මාස තුනක් පමන මා ගත කල අතර නැවත පැමිනි විගස මා ඇමතුවේ තොරතුරු සේවයටයි.

"
තොරතුරු සේවය " අනෙක් පසින් ඇසුනේ නුපුරුදු තරුණ කට හඩක්.

"
මට සැලීට කතා කරන්න පුලුවන් ද?" මම විමසුවා.

"
ඔබ ඇයව දන්නවද?" ඒ කට හඩින් පැනයක්.

"
ඔව් ඇය මගේ යෙහෙලියක්...ගොඩක් පරණ යෙහෙලියක්" මම පිලිතුරු දුන්නා.

"
මට ගොඩක් කණගාටුයි මේ දේ ඔබට පැවසීමට සිදුවීම ගැන... ඇය සති දෙකකට පෙර මිය ගියා"මගේ සිත ශෝකයෙන් පිරී ගියා,උගුරේ යමක් සිර වූ ආකාරයක් දැනුනු අතර මගේ මුවින් කිසිම ශබ්දයක් පිට වුනේ නෑ.මම රිසීවරය යලි තැබීමට පෙර ඇය යලි කතා කලා

"
මහත්මයා ඔබේ නම පෝල්ද?"

"
ඔව්" මම සෙමින් පැවසුවා.


"
ඇය අසනීප වී සිටි සමයේ ඇය ඔබට ලබා දෙන්න ලිපියක් මට ලබා දුන්නා,මට ඔබේ නිවසේ ලිපිනය කියනවද,මම එය තැපැල් කරන්නම්"නිවසේ ලිපිනය ලබා දුන් මා රිසීවරය තැබූ අතර දිගින් දිගටම මගේ සිහියට නැගුනේ ළමා කාලයේ මගේ අනේක විධ පැන වලට පිලිතුරු ලබා දුන් ඇගේ කරුණාබර ආදරණීය කට හඩයි.
දින කිහිපයක් ගත වූ අතර දිනක් මගේ නමට ලිපියක් පැමිනියා,ඒ මගේ මිතුරිය සැලී මිය යාමට ප්‍රථමයෙන් මට ලියූ ලිපියයි. එහි මෙසේ සටහන් වුනා

"
පෝල්...ඔබ යලි පැමිනීමට පෙර මා මිය යාවි යැයි ඇති සැකය නිසයි මම මේ ලිපිය ලියන්නේ.
වසර ගණනාවකට පසු ඔබෙන් ලැබුනු ඇමතුමෙන් මම ගොඩක් පුදුම වුනා,ඊටත් වඩා ගොඩාක් සතුටු වුනා. පෝල් ඔබ දන්නේ නෑ ඔබෙන් ලැබුනු ඇමතුම් වලින් දරුවන් නොමැති මම කොතරම් සතුටට පත් වුනාද කියලා,ඔබ මගේ පාලු ජීවිතයට ආශිර්වාදයක් වුනා පෝල්.කෙසේ නමුත් දැන් අපිට සමුගැනීමට කාලය ඇවිල්ලා.මතකයි නේද, අපි මේ ඉන්න ලෝකෙට අමතරව තවත් ලෝක ගොඩක් පවතිනවා,මම ඒ ලෝකෙකට ගිහින් ඔයාගේ කැනරි කුරුල්ලා කියන ලස්සන සිංදු අහගෙන ඉන්නම්.ඔයාට නැවතත් ස්තූතියි.
ඔබේ මිතුරිය සැලී.
ජීවිතයේ විවිධ අවස්ථා වල විවිධ අයුරින් විවිධ පුද්ගලයන් සමග ඇති වන බැදීම් කෙතරම් චමත්කාරදැයි සිතෙන්නේ බොහෝ කල් ගෙවී ගිය පසුවයි. පරක් තෙරක් නොපෙනෙන ජීවන ගමන තුලදී අප ඇති කර ගන්නා බැදීම් කෙතරම් අපූරුද? 
මේක මම ලියපු එකක් එහෙම නෙවෙයි .. මට ඊ මේල් එකක ආපු එකක්.
ලියූ කෙනාගෙ නම සඳහන් වෙලා නෑ ..
නමුත් මේක මගෙ හිතට තදින් දැනුනා ... මං හිතන්නෙ මමත් මේ වගෙ බැඳීමක් දැන් බිඳගෙන ඉන්න නිසා වෙන්න ඇති. [මේ විදිහෙම නොවුනත් මීට හුඟක් ම සමානයි]
මේ වගෙ බැඳීම් ඇතිවීම ස්වාභාවිකයි කියල මට හිතෙනව. නමුත් ඒ බැඳීම බිඳී ගියාම නම් දරාගන්න අමාරුයි.

[කවුරු හරි මීට කලින් මේක සිංඩියෙ දාල තියෙනව නම් සමාවෙන්න ඕන]